Łucja Oźmin

Ponte di Rialto

( Most wenecki nad Canal Grande we Włoszech )

Akwarela na papierze ,1976 rok

34,5  x 46,5 cm w w świetle passe-partout,

oprawiona, sygnowana ( 8.XI.1976 r)

Sztuka XX wieku.

Łucja  ( Szweda ) Oźmin ( 1911 - 2000 )

Malarka

Żona Józefa  Oźmina. Małżonkowie osiedli w Poznaniu, potem w Warszawie. Sporo też podróżowali po świecie, głównie do ukochanych Włoch. Do końca życia pozostali nierozłączną parą. Razem pracowali i wystawiali, a także często wspólnie sygnowali swoje dzieła.

Razem  ozdobił freskami katedry w Pelplinie, Poznaniu i Włocławku oraz wiele innych kościołów m.in. w Warszawie, Kielcach i Sieradzu, a także w małych miasteczkach jak Gniewkowo czy Krobia.

Wiele rozgłosu przysporzyło im odkrycie barokowych fresków podczas renowacji Kaplicy Najświętszej Marii Panny na Jasnej Górze w Częstochowie. Artyści pracowali także za granicą. Prawdziwym sukcesem okazał się wystrój kościoła Santa Aurelia w pobliżu Cremony. W Polsce dowodem najwyższego uznania dla kunsztu Oźminów było powierzenie im odtworzenia olbrzymiego

plafonu Bacciarellego

w sali wielkiej Zamku Królewskiego w Warszawie. Za osiągnięcia w sztuce sakralnej Łucja i Józef Oźminowie otrzymali prestiżową nagrodę św. Brata Alberta.

Oboje spoczywają na Powązkach w Warszawie.