TADEUSZ FILIPEK / OBRAZ / KOMPOZYCJA KOBIETA

Tadeusz Filipek

Kompozycja - Kobieta

Olej na papierze, technika mieszana o wymiarach 20 x 12 cm,

lata 90-te XX wieku, obraz oprawiony w srebrna ramę, sygnowany.

TADEUSZ FILIPEK  ( 1967-2010 )

Polski malarz i grafik działający w Polsce i w Szwecji.

Uczęszczał do Liceum Plastycznego w Nałęczowie. W roku 1981 wyjechał do Szwecji, gdzie osiadł na stałe. Studiował w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Östra Grevie. Terminował w pracowni Benkta Engquista, a także Brigera Hammarstada.

Filipek zajmował się malarstwem sztalugowym, rysunkiem, grafiką oraz grafiką użytkową. Ilustrował książki dla dzieci. Nie brakowało w jego dorobku prac

„portretowo-rodzajowych”, a także abstrakcji. Jednakże najczęściej eksploatowanym tematem było ludzkie ciało, przedstawiane w dość realistyczny sposób (niekiedy z nawiązaniem do form renesansowych), często jednak jakby “zawieszone w powietrzu”, w nie dookreślonej przestrzeni.
Postacie umieszczane są na gęstym, jednolitym lub składającym się z rozlewających się plam tle. Nie ma tu perspektywy i horyzontu, jakiegokolwiek kadrowania. Kompozycja budowana jest w kierunku wewnętrznej dynamiki obrazu. Dynamizm ów osiągany jest, z jednej strony, dzięki odpowiednim zestawieniom koloru i faktury, a z drugiej dzięki skontrastowaniu form klasycznych z elementami zdecydowanie nowoczesnymi, co wyzwala silny ładunek emocjonalny. Emocje budzi tez samo przedstawienie ludzkich postaci. Niekiedy są to ciała młode, zdrowe, umięśnione; częściej – widmowe i blade. Prawie zawsze jednak otoczone aurą okaleczenia, zaniku, uwięzienia, nawet śmierci. Często pojawia się motyw klatki, w której zamknięta jest naga ludzka postać[1]. Często także ciała przedstawiane są bez głów, jako same korpusy.
Jego prace uznać można za ciekawe studia cielesności. Filipek opowiada o przemijalności siły i o istnieniu skrajnie wycieńczonym nadto zaś pozostającym w uwięzieniu. Odprawia treny żałobne nad losem człowieka (J. Jaremowicz w katalogu z wystawy w galerii Bellotto).

Mówiąc o swojej twórczości Filipek podkreślał, że [...] Dzisiaj, gdy wiele różnych kierunków sztuki egzystuje niezależnie obok siebie, powstała paradoksalna sytuacja braku jednej, wiarygodnej koncepcji sztuki. Gdzie wszystko może być sztuką lub takowa w ogóle nie istnieje. Moją definicją sztuki – jest działanie, w którym można postawić znak równości między możliwościami warsztatowymi a zamierzeniami intelektualnymi, zakładając, że jest to sposób reakcji na otaczający nas świat.