Ewa Lasek (ur. 1953) tworzy malarstwo oparte na precyzyjnym warsztacie i fascynacji tradycją dawnych mistrzów, szczególnie w obszarze malarstwa animalistycznego, gdzie szczegół i technika budują siłę przedstawienia. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, uzyskując w 1978 roku dyplom w pracowni prof. Juliusza Bursze. Zajmuje się malarstwem sztalugowym, rysunkiem, ilustracją oraz malarstwem monumentalnym, realizując również projekty polichromii ściennych. Jej zainteresowanie dawnymi technikami malarskimi znajduje odzwierciedlenie zarówno w sposobie budowania obrazu, jak i w podejmowanych tematach. Najważniejsze miejsce w jej twórczości zajmuje malarstwo animalistyczne, w którym przedstawia konie, psy, ptaki oraz inne zwierzęta z niezwykłą znajomością anatomii i charakterystycznych cech gatunku. Artystka nawiązuje do tradycji europejskiego realizmu, wykorzystując precyzję obserwacji oraz warsztat oparty na doświadczeniach dawnych mistrzów. W jej obrazach pojawiają się również martwe natury i kompozycje inspirowane światem roślin, w których szczegółowość przypomina dawną sztukę botaniczną i ilustracje zielnikowe. Istotną częścią jej dorobku są także realizacje monumentalne, między innymi malarstwo iluzjonistyczne w Pałacu w Radziejowicach oraz dekoracyjne polichromie ścienne. Twórczość Ewy Lasek prezentowana była na wystawach w Polsce i za granicą, między innymi w Japonii, Kanadzie, Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Jej prace były pokazywane na wystawach poświęconych dawnym technikom malarskim i sztuce animalistycznej, a także pojawiały się w międzynarodowym obiegu kolekcjonerskim.