Jadwiga Maria Jarosiewicz (1952–2025) była malarką, której kameralne obrazy skupiają się przede wszystkim na postaci kobiety, ukazanej poprzez gest, spojrzenie, kolor i relację z otaczającą przestrzenią.

Ukończyła Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni prof. Czesława Rzepińskiego, a następnie Podyplomowe Studium Scenografii pod kierunkiem prof. Andrzeja Kreutza-Majewskiego. Równolegle rozwijała malarstwo, które z czasem stało się najważniejszą częścią jej indywidualnej wypowiedzi artystycznej.

W centrum jej obrazów znajduje się kobieta. Przedstawiana samotnie, w skupieniu lub wpisana w kameralną scenę. Artystka interesowała się nie tylko podobieństwem, lecz także gestem, spojrzeniem i sposobem, w jaki postać buduje atmosferę całej kompozycji. Kobiece sylwetki i twarze zestawiała z kwiatami, zwierzętami oraz elementami codziennego otoczenia, wykorzystując kolor do budowania nastroju i rytmu obrazu. Jej malarstwo pozostaje bliskie figuracji, a doświadczenie scenografii pozwalało jej świadomie komponować postać, przestrzeń i dekoracyjny układ.

Jej obrazy prezentowano na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą. W latach 2024–2025 w Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie odbyła się retrospektywna wystawa poświęcona jej twórczości, przygotowana we współpracy z Muzeum Teatralnym. W Galerii Bellotto szczególne miejsce zajmują kameralne obrazy kobiet, pokazujące osobisty wymiar jej malarstwa.