Jakub Dominik (ur. 1956) rozwija malarstwo pejzażowe, w którym intensywna kolorystyka i światło nadają naturze wymiar wykraczający poza realistyczne przedstawienie. Po ukończeniu Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie związał swoją działalność z malarstwem sztalugowym, równolegle rozwijając grafikę komputerową. Od lat prezentuje swoje prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą, konsekwentnie budując własny język malarski. Dorastanie w rodzinie artystycznej, jako syn Tadeusza i Ireny Dominików, dało mu kontakt z tradycją polskiego malarstwa, jednak jego twórczość rozwija się w odrębnym kierunku, opartym na indywidualnym podejściu do koloru i warsztatu. Punktem wyjścia jego obrazów pozostaje pejzaż, który artysta przekształca w syntetyczne układy drzew, horyzontów i otwartych przestrzeni. O sile tych kompozycji decyduje przede wszystkim kolor – nasycony, intensywny i świadomie uwolniony od naturalistycznego opisu rzeczywistości. Jakub Dominik tworzy obrazy olejne przy użyciu wielu cienkich warstw laserunkowych, budując głębię barw oraz subtelne efekty świetlne. Ta wymagająca i czasochłonna technika pozwala uzyskać charakterystyczną przejrzystość oraz wewnętrzne rozświetlenie powierzchni malarskiej. Choć wyrasta z tradycji domu artystycznego, wypracował własną formułę pejzażu, odmienną od malarstwa Tadeusza Dominika, opartą na precyzji warsztatu i wyjątkowej intensywności palety. Twórczość Jakuba Dominika prezentowana była na licznych wystawach w Polsce oraz za granicą, między innymi w Niemczech, Francji, Szwajcarii, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Jego obrazy znajdują się w kolekcjach prywatnych w Polsce i poza jej granicami, a wieloletnia obecność na rynku sztuki potwierdza zainteresowanie kolekcjonerów jego malarstwem.