Jan Aniserowicz (1929–2007) był polskim malarzem, grafikiem i ceramikiem, który wypracował rozpoznawalny język abstrakcji inspirowanej naturą, kosmosem i rytmem form. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, a także w Petersburgu i Rzymie, dokąd wyjechał jako stypendysta rządu włoskiego. Należał do pokolenia artystów rozwijających nowoczesny język malarski po odwilży 1956 roku. Tworzył kompozycje oparte na przenikaniu się form geometrycznych i organicznych, budowanych kolorem, fakturą oraz światłem. W cyklach „Kosmos”, „Galaktyka”, „Impresje kosmiczne” i „Arche” podejmował tematy czasu, narodzin życia i porządku wszechświata. Jego obrazy wyróżniają rytmiczne podziały, skupiona kolorystyka i poetycka atmosfera. Miał około pięćdziesięciu wystaw indywidualnych i uczestniczył w ponad stu pokazach zbiorowych. Jego prace znajdują się m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie i Ermitażu w Petersburgu.